Nýtt og rúmgott fjárhús hefur nýverið risið á Molastöðum, eftir að eldri aðstaða hafði farið að setja búrekstrinum skorður. Að sögn Halldórs Gunnars Hálfdánssonar bónda á Molastöðum var ákvörðunin bæði knúin áfram af stækkandi bústofni og reynslu síðustu ára af krefjandi veðráttu.
Gömlu fjárhúsin orðin of lítil
„Gömlu fjárhúsin voru reist árið 1967 og við hjónin erum að fjölga bæði fé og nautgripum og þau voru einfaldlega orðin of lítil,“
segir Halldór. Hann nefnir jafnframt að óvenjulegt tíðarfar hafi haft veruleg áhrif á ákvörðunina.
Hríðar í lok sauðburðar réðu úrslitum
„Tvisvar í röð höfum við þurft að hýsa allt lambfé eftir að hríðarveður skall á í lok sauðburðar og það fylgdi því talsvert bras og forfæringar.“
Nýja fjárhúsið er 352 fermetrar að flatarmáli og byggt sem svokallað yleiningahús með burðarvirki úr stálgrind. Þar verður hýst sauðfé og nokkrir nautgripir og að sögn Halldórs er sveigjanleiki hússins einn af helstu kostum þess.
„Þar sem ekki er haughús undir, heldur malargólf, er auðvelt að breyta húsinu og nýta það undir aðra starfsemi ef aðstæður breytast,“
útskýrir hann.
Skotbómulyftari við daglegar gjafir
Fóðrunarfyrirkomulagið hefur einnig tekið miklum breytingum. Kindunum er gefið hey í gjafagrindum og notast er við lítinn skotbómulyftara við gjafir.
„Þetta léttir vinnuna gríðarlega og skiptir miklu máli fyrir okkur hjónin sem erum komin á sextugsaldur, alla vega ég,“
segir Halldór og bætir við að í framtíðinni standi til að setja hlaupakött í loftið til að færa rúllurnar enn þægilegar til.
Reynsla, ráð og teiknivinna
Þó að grunnteikningar hafi fylgt húsinu þurfti að gera breytingar áður en bygging hófst.
„Ég vildi hafa sökkulinn hærri en upphaflegar teikningar gerðu ráð fyrir,“
segir Halldór, sem fékk þó dýrmæt ráð frá mági sínum á Þrasastöðum. Verkfræðistofan Stoð á Sauðárkróki annaðist alla teiknivinnu í samræmi við óskir hjónanna.
Byggingarferlið tók sinn tíma, bæði vegna leyfa og fjármögnunar.
„Það tók tæpt ár að ganga frá öllum undirbúningi, hafist var handa í júníbyrjun 2025 og húsinu lokað um miðjan september,“
segir Halldór. Fé var síðan hýst í húsinu í nóvember sama ár.
Óvænt kynni í byggingarferlinu
Hann segir þau hjón hafa lagt áherslu á að skipta við fyrirtæki í nærumhverfinu og fengu L7 verktaka til verksins.
„Mennirnir sem reistu húsið komu frá Lettlandi og það var óvæntur og skemmtilegur hluti af ferlinu að kynnast þeim,“
segir Halldór. Hann bætir við að þeir hafi talað rússnesku sín á milli og þar sem hann hefur lengi haft áhuga á austur-evrópskri menningu og þjóðháttum hafi hann haft gaman af samskiptunum.
„Við spjöllum enn saman öðru hvoru á netinu, þó að þeir hafi snúið aftur heim að framkvæmdinni lokinni.“
Í dag eru um 220 kindur og 13 ársgömul naut í húsinu en stefnt er að frekari fjölgun á næsta ári. Halldór leggur áherslu á að helsti ávinningurinn felist ekki endilega í beinum rekstrarlegum sparnaði.
Bóndinn sem velur lífstíl fram yfir laun
„Það fer afar vel um bæði fé og fólk í svona húsum og þannig viljum við hafa framleiðsluna okkar,“
segir hann og líkir bóndastarfinu við líf listamanns.
„Launin eru kannski lág eða engin en þetta er lífstíll sem veitir okkur fyllingu og ánægju.“
Aðspurður um hvað honum þyki skemmtilegast eftir breytingarnar nefnir Halldór fyrst og fremst líðan fjárins.
„Það liggur vel á undirburðinum og gólfið er alltaf dálítið volgt viðkomu, þannig að kindunum líður vel,“
segir hann og bætir við að heygjöfin sé nú mun léttari en áður.
Kaffi, eða koníaksstofa, fyrir sauðburðarnæturnar
Að lokum segir Halldór að hann sé sérstaklega stoltur af staðsetningu hússins.
„Margir töldu staðinn óhentugan en húsið tekur sig vel út á lítilli hæð hér á Molastöðum,“
segir hann. Fram undan eru þó enn verkefni, bæði frágangur rafmagns og pípulagna og breytingar á innra skipulagi. Og svo er eitt atriði sem hann segir ómissandi.
„Það þarf að byggja góða kaffi, eða jafnvel koníaksstofu, til að lifa af langar sauðburðarnætur.“
Myndir: úr einkasafni










